2nd Life

1

2nd Life is mijn afstudeerproject.

Gebruikers van het internet hebben veel informatie over zichzelf online staan, bijvoorbeeld op social media. Gebruikers van sociale media hebben vaak niet in de gaten wat en hoe veel ze online zetten, waar die data allemaal heen gaat, wie deze kan zien en waarvoor het wordt gebruikt. De data gaat online een eigen leven leiden en de gebruiker heeft hier zelf geen controle meer over. Ik vind dit een mooi proces en de uiteindelijke installatie laat dan ook zien dat dit een schoonheid is.

Het idee is ontstaan om een persoonlijk en groeiend patroon te creëren, die voor iedere gebruiker uniek is en die met die gebruiker mee evolueert. Hier vooral nog met het doel om de informatie van de gebruiker op een persoonlijke manier te beschermen. Dit is gecombineerd met een kledingstuk. Een kledingstuk is letterlijk een beveiliging en bescherming van het lichaam en kan tevens een persoonlijke identiteit uitstralen. Hier de eerste ideeën over hoe zo’n kledingstuk er uit zou kunnen zien:
expo-2ndlife-2

Uiteindelijk is ervoor gekozen om een kledingstuk van papier te vouwen, om daar op te projecteren. Er zijn twee verschillende pakken gevouwen. De tweede kan op verschillende plekken nog open vouwen waardoor er een tweede laag ontstaat. Uiteindelijk is toch voor de eerste versie gekozen omdat de dubbele laag overbodig was.

expo-2ndlife-3

expo-2ndlife-4

Net als mode is ook social media een manier om onszelf uit te drukken. Vooral visueel materiaal geeft een goed beeld van de gebruiker en zijn of haar leven. Dit materiaal is toegepast op het uiteindelijke kledingstuk. Hier een fysieke schets waarin beeldmateriaal uitgeprint en gevouwen is:

expo-2ndlife-5

Het kledingstuk, dat de gebruiker zelf aantrekt, is een nieuw soort van platform wat verbonden is met verschillende social media accounts van die gebruiker, waar al zijn beeldmateriaal samenkomt. De beelden die een gebruiker op social media plaatst, worden live en willekeurig, door elkaar en over elkaar, groot en klein op het kledingstuk geprojecteerd. Zo ontstaat er een chaotisch, abstract, persoonlijk en uniek patroon dat in de loop van de tijd met die persoon mee evolueert. Van te voren is niet te voorspellen hoe het kledingstuk er uit komt te zien, dit is per gebruiker ook anders. Hieronder beeldmateriaal van hoe het kledingstuk er uit zou zien als ik hem zelf aan zou hebben. Hier is nog geprojecteerd met 1 beamer, maar uiteindelijk is het de bedoeling dat het pak aan alle kanten gevuld is.

3

DSC_0001_kleiner

DSC_0002_kleiner

DSC_0003_kleiner

DSC_0007_kleiner

DSC_0006_kleiner

DSC_0005_kleiner

Hoe een kledingstuk normaal gesproken zou moeten beschermen en bedekken, geeft deze in principe alles bloot, maar toch blijft het patroon abstract. Het is erg persoonlijk en blijft dicht bij de natuur van de persoon die het kledingstuk aan heeft.